جرعه

                                                         علی ع

نمی خواهم بمیرم و نامی از خود به جا نگذارم.

اي پري وش رخ زما بگرفته اي اخـــر چــرا                 پرده را بگشاي تا  گفتــار رو در رو كنم

                                                      ****

در بــــــاغ ارزوهــــــا يارا به سر دويــدم                 تا كوچه باغ عشقت مستانه پر كشيدم

اي گلعذار مه جبين تاملي مـــارا ببيــن                 رحمـــت نـما تو بر ما قدم گذار و بنشين

پيمانه اي و جامي يكدم نيــازو كامـــي                 از پختــــگان نيــايد سنگين دلي و خامي

رويــــاي بـا تو بودن عمرم تبـــاه كـــرده                 شاهي بدم زعشقت گرديده ام چو برده

لطفي نــما قدم نه اندر سراي جانـــان                 اوضاع را بگـــردان در كــــــوي مهــــربانان

در ظاهرم سياهي اما دلم چو نــــــوره                 اتش گرفته قلبـــــــم بــا ديدنت چو كوره

لرزيدنم نگارا از شوق روي يـــــــار ست                 گر دشمنان بدانند ســـرم بروي دارست

باري هرانكه عاشق گرددنگونسارسـت                دانسته يا كه نادان دايـم سر دو كارست

اول اسير بند خود خواهي نگارســـــت                دوم به طعنه هاي مخــلوق بد سوارست

                                                   دلشده

حــــرف پخته در نمي يابد مگر غيرعــــــوام                نوجواني بايد اندر دهـــر دون غوغـــا كند

ره روي دنيــــاي دون راه تكامـــــل مي رود               دهر دون را عاقبت پروردگـــار احيـــــا كند

اخر سر نه ازين نامهربانان نه ز جور زندگي               نيست باقي ناكسان رايارحق رسـوا كند

بعد اينكه هر كسي بر حق خود نائل شود               زندگي را حضرت حق بر شهان اهدا كند

نه بهشت ونه جهنم زندگانـــــي هم روان               بدنگونان رفتني وزندگي رابعدان شيداكند                                                                                       

پيغمبر احمق هستي . 

گفت : اري از اينكه بر قوم شما نازل شده ام . هر پيغمبري از نوع قوم خود باشد.

                                                   ****

مردي حجاج را گفت : دوش تورا چنان ديدم در خواب كه اندر بهشتي .

گفت : اگر خوابت راست باشد در ان جهان بيداد بيش از اين جهان باشد.

                                                   ****                عبيد زاكاني

فزوني نعمت با شد . گفت اگر چنين است تيزي ديگر رها كنم .

شوي گفت : ني خاتون كه انبار را بيش از اين در نگنجد.

                                                    ****

عربي به پنج انگشت مي خورد او را گفتند چرا چنين مي كني ؟

گفت اگر به سه انگشت لقمه را بر گيرم ديگر انگشتانم را خشم ايد.

                                                                                       عبيد زاكاني

او خانواده و فرزند داشته است و گرنه او را ابولحسن نام نمي گفتند.

از امام زين العابدين بزرگتر بوده است.

امام زين العابدين متولد سال سي و پنج هجري قمري بوده است اگر علي اكبر (ع) يك سال هم

از ايشان بزرگتر باشند تا سال شهادت در كربلا مي شود بيست و هفت سال.

ايا امام حسين فرزند بيست و چند ساله اش را داماد نكرده است.

و در اسناد معتبر مي باشد كه:  يزيد از امام سجاد پر سيد نام تو چيست؟ فرمودند : علي

يزيد گفت: علي را كه خدا در كربلا كشت امام فرمودند: او علي اكبر بود كه شما كشتيد نه خدا و

برادر بزرگتر من بودند. 

امام سجاد در كربلا فرزند پنج ساله به نام محمد داشتند.                ( نفس المهموم)

افراد زود رنج وبي ثبات و ضعيف فاقد اراده بوده و همانند سنگريزه هاي ته رودخانه خود را

تسليم حوادث مي كنندو بدون هيچ اراده اي در جهت جريان اب حركت مي نمايند. و

در برخورد با كمترين مشكل دلسرد شده در نوعي بي حالي و سكون فرو مي روند.

بر ما مكنيد عيب عـزيزان             ما انچه شماييـــد همانيــم

                               ****

گر مستي دلــــــــدار كمي يا كه فراتر               بر دســت دل دلشدگــــــــــــــــان را

يا انكه ز سر مستي بي حد صبـو يش              ديـــــوانه ديـــدار نمودست جهـــان را

بر ما مكنيد عيـــب كه در حد خلايـــق               كرديم رعايت گــــــل روي همــگان را

دلدادگي دلشدگــــــان عيـــب نباشد               الوده مكن با نظـــــرت مهر مهـــان را

يكدم به مــــرام خــوش ايشان بدراييد              زان پس بكنيد عيـب مريدان شهان را

در دام پر از پيچش مهـــــــران خداييم               از حاشيه گــــود مكن عيب يــــلان را

دلداده ي شيـــرين اهـــــوراي جهانيم              با خــــامي خود زار مكن دلــدادگان را

                                                                  دلشده

پر جاذبه ترين محرك طبيعي به شمار مي رود و مانند مرگ قوي و نيرومند است.

احساسات انساني: ميل بهبود وضع افراد بد بخت و پي ريزي جامعه بر منصفانه ترين پايه ها

شور و شوق بعضي افراد بر گزيده را به حركت در اورده و اراده ي انرا قدرت و استحكام فوق

انساني مي بخشد. 

در ان بر انگيزيد به همان اندازه از ان كار خواهيد كشيد.

فرد با اراده : كسي است كه داراي هدفي معقول بوده و تا موقعي كه به ان نرسيده است از تعقيب باز

نمي ايستد و هيچ چيز مانع رسيدن او به هدفش نمي شود.

هدايت اراده : در مسير درست اولين شرط موفقيت به شمار مي رود.

احساس : نيرويي است كه اراده را تحط فشار قرار مي دهد.

با خود بگوييم: خود را سرحال احساس مي كنم * از كار خوشم مي ايد* راهي را كه در پيش روي

دارم با خوشحالي طي مي كنم*   اين راه موفقيت منست.

در صفحه ي رخسارش پديدار.

راستي هم براي خود لشكري دارد.

تا وقتي خيلي قوي نيستي خيلي نرم باش.      ضرب المثل فرانسوي

بوده است ايشان مادر حضرت علي اكبر مي باشند.

جناب علي اكبر هاشمي ست از طرف پدر و از طرف مادر به طايفه ي ثقيف و اميه قرابت دارد .در كتب

و مقاتل معتبره از بودن حضرت ليلا در كربلا يا كوفه يا شام ذكري به ميان نيامده است.

و اگر مي بودالبته شيعه ي ال ابي سفيان و اهل شام رعايت او را به ملا حظه ي نسبت او با امامشان

مي نمودند . پس عبارت اهل منبر در اين باب صحيح نيست.      (به سند از كتاب نفس المهموم)

وگر عارف به مهري و دلارايي            تو الحق مستحق نـــام النــــازي

                                     ****

گر مــدعي بفهمد مهـــر مرا به دلبـــــر              چو بيندم كه باشم مانند مرغ بي پـر

با غمزه و كرشمه گرديده ام چو مجنون              تا بيندم به تيري قامت كند پر از خون

                                                   ****

مخمور غم مرشـــد خوبـــان جهــــانم                 من دلشده ي چهره ي غمبار مهــانم

در سستي و بد نامي مشهور خلايق                 شاكر به در دوست از انم كه عيــــانم

                                                    ****

گر مشتري ظاهري اي دوســـــت عليـــــلـم             گر حرم اتش در دل عشاق بجويي خليلم

سر خط به دلم بود كلامي دو سه خط شعر             اســــرار وجــــودش به خـــــدا كرد ذليــلم

                                                         ****

اگر فرصـــت كني با يك نـــگاهــــت              ســرت خــم كن نهانم زير پايـــت

نهان گشتم چو مي ترسم ز ان روز              كه ســـوزم زاتـــش حــرم نگاهت

                                              ****

اگر خواهي كه دنيا مــراد دل بر ايد              اگر خواهي سپـيـده به ميــــل تو در ايد

يقين را شرط پايه بر اعمالت بگردان              از ان پس مطمئن باش سعادت از در ايد

                                              ****                دلشده

تو كوچه هاي تنگ و شلوغ شهر مشـهد                    مي گر ده نمي تــــرسه والا خيـــــلي دليــــره

سن وسالي نداره كوچيكه نسبت به مـا                     ولــي هـــر كي ببينه فـــكر مي كنه كه پيــــره

ازين مدل دختـــرا تو شهر مــــا ز يــــادن                     باريـــــك و مســــت و قشنگ بالا بلند و خيــره

ظاهرشــان مرتـــب اما بي بنــد و بـــارن                     جـــون خودت نم دونــم اينا رو كي مي گيــــره

از گشنگي ني مي زنه لا غر مثل قليـون                     هركي ندونه ببينه مي گه كه خيلــي سيــــره

حرفاي گنده مي زنه پرچونگي كاره شـه                     ولي نشونش كه بدي دستاش لغوه مي گيره 

به هركسي پانميده عاشق ..... هاشه                     اما نخورده مي دونه بــــزاري .... مي ميــــــره

                                                                            دلشده

دختر عمـــو فــــــدات بشم تنهـــــا نزار بچه ها رو            جون حسين و زينبت فراموش كن كوچه هارو

دختر عمـــــو شرمنده تم كـــاري نـــكردم بــرا تــو            پسر عمـــــــــو نگو ديـــــگه زهرا بميــره برا تو

فاطمه جان فاطمه جان جـــون علـــــــي بيا نـــرو....

دختر عمو تو مي ري و علي با غمهاش مي مونـه           پسر عمـــو زهرا برات نمـــاز حاجت مي خونه

زينب بيا با مادرت بـــــــگو نــره تنهــــــا ميشــــــم           بهش بگو اگه بره شب گرده كوچه ها ميشم

تورو خدا نرو مادر بابام علــــــــي تنهـــــا ميشــــه          اگه بري بابام علي شب گرده كوچه هاميشه

فاطمه جان فاطمه جان جــــــــون علـــــي بيا نرو......

به من بگو فاطمــــــــه در كوچـــــه ها چه ديـــدي          كشتي منـــو تو از بس نفــس نفـس كشيدي

                                                                              دلشده

روزاي تنهايــــي ما شبـــاي ســرد و تـــاريـــك               وقتي گرسنه مـون بشه نبا شه راه باريـك

كي بچه ها مودوست دارهبيبي زينب نباشــه               زنـدگي مون فنا مي شه اگه زما جدا شه

اقــا نمي دونم چــــرا وقتـــي كه غصـــه دارم                براي درد فاطمــــه مـــرحم غـــم مي زارم

بايد بــگم اقـــام حسيــــن با منـــي غم ندارم                پيش سخي و كرمت بگم كه كــم ميــارم

اقام حسين با من بمون جز تــو كســي ندارم                زمــــن جـــدا نشي اقا تويـــي راه فـــرارم

اقام حسيــن امضابـــكن با دستـــاي با كرمت               همين روزا روزيم بشه بيام به سوي حرمت

                                                                            دلشده

سوزسرماوغريبي روبه جــــونم مي خرم                   تاكه يــلدابرسه واي كه چه حالي مي برم

                                                                        دلشده

دريــــغ از وفـــا و امان از جدايــــي                تــو اي شهر كوفه چقدر بي وفايي

بريدي ز پيــــكر سر سبط حيـــــدر                 نكــردي حيــــــا از وصـــي پيمــــبر

به صحرا ي كوفه به پا شد قيامت                عــــربها ي جـــــاهل نمودن خيانت

دريغا دريغا امــــــــان از جدايـــــي....

ندارد تحمـــل دل تنـــــگ زينـــــب                امـــــــــان از دل پـــر زانـــدوه زينــب

خدايا چه سان من تـــوانم تحمـل                بريدن به صحرا دو صد شاخه ي گل

به دنيــــا خدايــــــا نبيند به ديده                 زاندوه و نالــــــه شود قـــد خميــده

دريغا دريغا امــــــــان از جدايــــي....

شدم در بيــــابان گرفتار دشمـن                رقيــــــــه پناهي نـــــدارد به جز مــن

دل سنگ دشمن بسوزدبه اهي                كه كشتن حسينم بــــدون گناهــــي

دريغ از وفا و امـــــان از جدايـــي                خدايـــــــــا نـــدارم به جز تــو پناهـــي

دريغا دريغا امــــــــان از جدايـــي....                      دلشده

مي خورم كه زندگي كنم زندگي نمي كنم كه بخورم.    مولير

زندگي يك قصه ي نا تمام است.

من يك كتاب و يك معلم داشته ام كتابم زندگانيم و معلمم تجاربم بوده است.    موسيليني

هيچ ثروتي چون تندرستي و هيچ نعمتي چون دلخوشي و شادابي و خنده رويي نيست.   لقمان

اگر پاكي را در يك لحظه از بين ببريد لحظه هاي قبل هم از دست رفته است هويت لحظه به لحظه ي

شما مهم است.               

پيشه وري كه نداند چگونه به جنگ نگراني برود جوانمرگ خواهد شد.    الكسيس كارل

غم و اندوه خود را پشت نقاب تبسم بپوشان.     برنارد شاو

انانكه رنج زيادي كشيده اند حق دارند كه شاد باشند.      الكساندر دوما

چيزي كه زندگي را بارور مي كند انديشيدن است.

كار معلم اموختن شيوه هاي انديشيدن در خود انديشه هاست.

كسي كه زيبايي انديشه را دريافته باشد به زيبايي تن فكر نمي كند.

انديشه اغاز هر عملي است انديشه ي نيكو عمل نيكو  و فكر بد عمل اهريمني به دنبال خواهد داشت.

انكه قدرت را مي پرورد همه چيز را مي خواهد تصاحب كند.

اگر فقط به پشت سر نگاه كني اون چيزي كه در جلويت قرار دارد را نمي بيني.

ادمي كه خوابه با يك تلنگر بيدار مي شه   ادمي كه خودش و به خواب زده بيدار شدني نيست.

اگر مي خواهيد بر قلب ها حكو مت كنيد متواضع و مو دب باشيد.

اگر چاقوي انتقام را از دستت بيندازي خداوند هزار چاقوي ديگر براي نجات انسانها به دستت خواهد داد.

                                      ****

مردي بر خري كند رو  و تنبل نشسته بود گفتند : كجا مروي؟   گفت به نماز جمعه

گفتند اي نادان اينك سه شنبه است.  گفت اگر اين خر شنبه هم مرا به مسجد رساند

نيكبخت باشم.                         عبيد زاكاني

تو خورشيدي كه هر موجود زنده        بــراي ديـــدنــت در التـــهابـــه

                                       ****

انـكار وجـــود ديگران كردن محالســت       خورشيد زشرق و ابر بالا مه هلالست

در دلشدگان مكتب ارباب چنين است        هر كس نتواند ديگران ديـد شغالست

                                     ****

جمله مخلوقات عالم بر جمال و قدرت و ثر و ت تقلا مي كنند 

                                                      عاشقـان دلشده از هر دو عالم روي دلبر را تمنا مي كنند

باده نوشان مي گساران از گلـــــــوي نـــازك و خندان جــــام

                                                     جرعه اي مي ساعتي خوش نكته هاي راز حاشا مي كنند

عاقلان و عاشقان و عالمان اين جهـــــــان بي ميـــل خـــود

                                                     دور هم گرد امدند و جملگـــي حال نـزار ما تماشا مي كنند

                                                                            دلشده

عشق بازي ها كنم با باده و پيمــــان و مـــي            دور كعبه مست گونه صد طــواف از جــان كنم

                                                         ****

روزگاريست كه در ميخانه عشــــرت مي كنم            با بتــان نيــك سيرت عيــش راحـت مي كنم

در ميان خوبرويان و عزيزان لطيــف اين جهــان           در لباس بي كسي هم كار دولــــت مي كنم

                                                         ****

بردي ازمن صبروطاقت به نگاهي اي نگارنازنين           برده اي صبروقرارم شاهدا يكدم بيابامانشين

حال زار ما به جامي و كناري و قراري به شود           من خمار جام لبريز نگارم حاصل عمــرم بـبيـن

                                                         ****

با عشـــوه اي نيم نگاهــــي خـــرده اخمـــي           با غمـــزه كرشمــه با هزاران خـــرده زخمـــي

بـر قلــــــب دل سنـــــگ  مــــن زار تــــوان زد           ان گـــل كه به يك لحظه اتــش به جهــــان زد

                                                         ****

در حســـرت ديدار تو اي دوســــت شتـــابـان           از مهــــر فروغــت شده دل خورشيــد تــابـــان

تو صبح اميد ي و به هر غمزده اميــد وصالـي           با وصــل رخــــت سبـــز كن اين خشك بيــابان

                                                 ****               دلشده

                                                             برق چشاش روي زيباش كرده دنيا رو چراغــــون

اي جماعـــت يه خبر دارم براتـــــــون            پايه هاي ظلم ظالم گشته ويــــرون

شـــاه زمين و اسمون اومده به دنيـا            بزم طــرب برا ماها مي شود مهيــا

گشته تمام كهكشون پر ستاره و نور            الهي هركي نبينه احمد و بشه كور

مسلمونا شادي كنن كه خدا نوشته            هركي رسول ودوست داره وسط بهشته

حضرت احمـــد اومــده پر نـــور دنيـــا            شهــر و چراغوني كنين برا شاه زيبا

مــــاه بني هاشميان چه تماشــاييه            جاي علي و فاطمه تو طــرب خاليــه

                                                                   دلشده                              

حديث روي خوبت نقــل مجالسم شد                             هر جا كه از تو گفتم صد مرحبا شنيــدم

از جمله اين سخنها ورد زبـــــان مردم                             هر انتـــــري بگويد چون تو مه ي  نديــدم

سيمين رخ و نگاري الحق كه تو تيـاري                             خلاف حق نگويم چون تو خـــــري نديــدم

مانند گاو بودي تا صوت عشــق كردي                             احمق نشوكه چون تو گوساله اي نديدم

عاشق شدن كرامت از بهر گوسفندان                            نداي عشق كردي صداي بــــــز شنيــدم

بر عشق خود بيفزا بر طپـــــش درونت                             نامــــم بــگو كه من هم مانند تو نديـــدم

تو در هواي عشقي من در هواي رويت                            اي عاشق پريشان اغــــــوش كن پريــدم

بعد از چند دقيقه.....

اي واي دردسر شد گلبوته ي تو پرشد                           يـــارا تو انتــــــــري من بزغـــاله اي پليــدم

                                                                            دلشده

من او را به خشم اورم نزدش شد و گفت : خواهم مادرت را به زني به من دهي كه اورا

......ي بزرگ است. معاويه گفت:    پدرم را نيز سبب محبت به او همين بود. 

                                                                        عبيد زاكاني

                                                              ندارم طاقت يكدم جدايي تمام هستيم بسته به مويت

برو اي يادگار برادر ســــوي يــــــاران      نبيني اسمان را بريزد تيـــــر بــــــاران

عمو جانم عموجان....

اگر ديدم فراق اكبرم را اگر ديدم به خون بال و پــرم را

                                                           اگركشتن به صحراعون وجعفرنبينم غرق خون تاج سرم را

تو هستي قاسم من رفيق اكبر من     دو چشم مجتبايي چو تاجي بر سر من

عمو جانم عموجان....

توسردارسپاه زينب هستي كجاشمشيرحق برگرده بستي

                                                          بروسوي سكينه قاسم من كه بعدازمن تويارخيمه هستي

چه گويم بعد مرگت جواب مجتبايم       تو هستي يادگار حسن اي با وفايم

عمو جانم عموجان....

تو گفتي چون عسل شيرين مرگت      نديده روي سختي شاخ و برگـــــت

در اين مدت كه بودي پيش عباس       نديدي جز محبــــت از گــــل يــــاس

ابلفضلم عزيزم به مهـــــــرت گشته تشنــــــه              نبيند پيـــــــكرت را به خـــــــون و غرق دشنـــــه

عموجانم عموجان....                                                        دلشده       

اشخاص پست و فرومايه از عيو ب اشخاص بزرگ لذت فراواني ميبرند.

خداوند فرمود: انتقام فقط از ان منست.

فلك تقدير مارا رقم نميزند همه چيز دست خودمان است.